Auberginerolletjes met geitenkaas

Op vakantie in Asturia (Spanje) kregen we dit voorgeschoteld in eco-hotel Posada del Valle.
Terug thuis probeerde ik het na te maken en dit is mijn versie van dit overheerlijke voorgerechtje. Je kan het ook als bijgerecht serveren bij een vegetarische maaltijd. Het past bijvoorbeeld heel goed bij een 'pommes voisin' en gebakken wortelgewassen met tijm en rozemarijn bestrooid met geroosterd sesamzaad.

Ingrediënten

2 middelgrote aubergines, in de lengte in schijven van 2-3 mm dik gesneden
250 g verse geitenkaas
4 el kwark
4 el zure room
2-3 el volle melk eventueel
peper
kruidenzout
een 1/2 bakje gemarineerde tomaatjes
olijfolie

Bereiding

• Warm een grote braadpan op. Giet er als ze heet is een mm olijfolie in en schik er zoveel aubergineschijven in tot ze vol ligt. Laat bakken tot de onderkant bruin begint te worden. Draai om en bak tot ook die kant wat bruinverkleurd.
• Neem de schijven uit de pan en laat uitlekken en afkoelen op keukenpapier. Bak de overige aubergineschijven op dezelfde manier.
• Meng de geitenkaas, kwark, zure room tot een smeuïge massa. Het mag niet vloeibaar zijn maar het mengsel moet toch homogeen geroerd kunnen worden. Als het te brokkelig wordt, voeg je nog enkele el melk toe. Kruid met peper en kruidenzout.
• Leg op een uiteinde van een aubergineschijf een goede eetlepel van het geitenkaasmengsel en rol op.
• Leg op een serveerschaal. Herhaal voor alle aubergineschijven.
• Snij de gemarineerde tomaatjes in kleinere stukjes en drapeer deze rond de aubergineschijven.

'Gepelde bananen' Euh pardon??

In Oostenrijk was de warenhuisketen Billa op het lumineuze idee gekomen om, je houdt het niet voor mogelijk, 'gepelde' bananen te verkopen.

Kun je het je voorstellen? Het fruit in de handigste natuurlijke verpakking (hoeft niet eerst gewassen te worden, geen mesje nodig, gewoon pakken, pellen en opeten) wilden ze nu gepeld, in plastiken schaaltjes met plastiekfolie eroverheen verkopen. Daar zaten we als consument toch echt niet op te wachten.
Gelukkig waren de Oostenrijkse consumenten alert genoeg om een storm van kritiek richting Billa te mobiliseren. Het zijn dus gelukkig geen blijvertjes.

Je moet je  natuurlijk afvragen hoe een  grootwarenhuis eigenlijk op het idee komt. Wat is hier in 's hemelsnaam de toegevoegde waarde van?
Vermoedelijk is de toegevoegde waarde vooral in 'geld' uit te drukken voor het grootwarenhuis zelf. Gepelde bananen zijn per kilo zeker een stuk duurder dan de smakelijkere ongepelde. Je gaat als consument ook meer bananen kopen, want je kan zo al zien dat van de 3 of 4 bananen per verpakking er toch minstens 1 richting vuilnisbak zal verdwijnen omdat de verpakking al te lang open is. In het beste geval kan je nog zeggen dat ze hiermee het eten van bananen willen stimuleren omdat je je verplicht voelt alle bananan op te eten eens de verpakking open is (grapje). Hopen ze misschien op een familiaal banaanmoment of zo?
En waarom zou je een banaan, met haar eigen handige biologisch afbreekbare verpakking in de meest milieuonvriendelijke plastieken verpakking gaan verkopen om nog maar te zwijgen van alle ftalaten in de folie die rechtstreeks in contact komen met het bananenvlees als het niet weeral vooral om het geld te doen was.

De consument komt er alleen maar bekaaid van af. Een gepelde banaan verliest in een ijltempo haar vitaminen en anti-oxidanten. Je wilt daarenboven niet weten wat ze er overheen hebben moeten verstuiven of in welk badje ze hebben gelegen om ze er smakelijk wit te laten blijven uitzien. We weten immers allemaal hoe snel een gepelde banaan bruin wordt.

Trouwens, heb je ook al de ingevroren, gekookte witte rijst ontdekt in je grootwarenhuis?? En heb je ook eens naar het prijskaartje gekeken? En mocht het je interessant lijken, denk dan eerst eens aan de de milieuimpact wat energie betreft? Voor mij hoort die rijst alvast in dezelfde categorie als bovenstaande 'gepelde banaan'.

Is bio nu beter of niet?

In de IHT verscheen weer maar eens een artikel over een studie, deze keer van de Stanford University, waarin men wil aantonen dat er geen verschil in voedingswaarde is tussen biogeteelde groente en fruit en hun conventioneel geteelde varianten. Ze zouden ook niet minder besmet zijn met gevaarlijke bacteriën zoals E. coli. Ook bio-vlees moest eraan geloven: het is niet beter voor de gezondheid alhoewel de kans dat ze besmet zijn met antibiotica resistente bacteriën minder groot is. Conventioneel geteelde groenten en fruit bevatten dan wel pesticiden residues maar de waarden liggen altijd onder de veiligheidswaarden. Voor wie het betreffende artikel wil lezen: Doubts on value of organic food.


Als ik dergelijke artikels lees, is mijn eerste vraag altijd: wie heeft de studie gefinancieerd? Te meer daar er altijd ook studies te vinden zijn die het volledig tegengestelde beweren.
Blijkt dat Stanford University zeer nauwe contacten onderhoud met onder andere Monsanto en Cargill. Bedrijven die er alle belang bij hebben om pesticiden en dergelijke te blijven verkopen.

Een interessante commentaar op bovenstaand artikel vind je hier en hier.

Groentetaarten à go-go

Dat is het onderwerp van de volgende kookworkshop die doorgaat op 15 september 2012 bij LaRiposa in Veltem-Beisem.

Groentetaarten zijn een dankbaar gerecht want je kan er zowat alle groenten voor gebruiken. Daardoor kan je ze in alle seizoenen serveren. Ze zijn ook handig om groenterestjes te verwerken.

Tijdens deze workshop maken we niet alleen zelf deeg (wat echt veel eenvoudiger is dan het lijkt), maar gebruiken we ook een aantal reeds klaargemaakte degen zoals het  flinterdunne filodeeg. En dat deeg vullen we dan met de heerlijkste vullingen.

We serveren ze met een grote salade en eindigen met een klein dessertje – een taartje natuurlijk!

Voor inschrijvingen kan je terecht op de website van La Riposa .

Sfeer bepaalt de hoeveelheid eten

 Deze week in de krant gelezen:

Een ongewone studie vond een verband tussen de 'sfeer' van fast-food restaurants en de hoeveelheid voedsel die klanten eten.
De onderzoekers pasten een ruimte van zo'n restaurant in Illinois aan. Ze zorgden voor indirecte verlichting, zachte muziek, witte tafelkleden tot zelfs voor kaarsen op de tafels.

Deze ruimte was geïsoleerd zodat de luide muziek en felle verlichting van het gedeelte met standaard interieur er niet kon doordringen.
Slechts één ding bleef hetzelfde namelijk het 'menu'.

De studie, vorige maand gepubliceerd in het tijdschrift 'Psychological Reports', stelde vast dat de voedselkeuze van beide groepen niet verschilde. In de stillere ruimte werd er echter gemiddeld 4.7% meer tijd gespendeerd aan het opeten en er werd ook minder gegeten - 86 procent van het eten op hun bord tegen 95 procent in het gewone restaurant.
In stille gedeelte werden er gemiddeld 775.3 calorieën geconsumeerd tegen 949.2 in het standaard interieur terwijl uit vragenlijsten blijkt dat mensen die gebruik maakten van het stillere deel van het restaurant het voedsel hoger waardeerden.

(uit IHT, woensdag 5 september 2012)

Waarom verbaast me dit nu niet? Het lijkt me vrij logisch dat je een fel verlichte ruimte met loeiharde muziek zo snel mogelijk wil verlaten. In een restaurant heeft dat dan voor gevolg dat je sneller gaat eten wat dan op zijn beurt weer betekent dat je meer gaat eten omdat je verzadigingsgevoel pas in werking treedt na ongeveer 20 minuten. Als je sneller eet, proef je ook minder wat je eet. In dat opzicht verbaast het me dan weer wel dat diegenen in de stille ruimte het eten van deze fast-food tent hoger waardeerden dan diegenen die het opaten in het standaard interieur. Misschien lag dat niet zo zeer aan het eten op zich maar aan de verhoogde gezelligheid.

Image: FreeDigitalPhotos.net

Gazpacho

Op warme zomerdagen is er niets lekkerder dan deze lekkere koele en traditionele gazpacho.

Voor een aantal mensen is komkommer moeilijk te verteren. Je kan de komkommer er helemaal op het einde aan toevoegen nadat je er een portie voor de gevoelige onder je eters hebt uitgeschept. Vooral om die reden heb ik er wat selder aan toegevoegd zodat de smaak niet te eentonig tomaat-paprika wordt.

Maak de soep niet te lang op voorhand zodat je zoveel mogelijk van de vitaminen, anti-oxidanten en andere gezonde stoffen bewaart. Om ze toch koel te serveren leg je daarom best de groenten die je gaat gebruiken in de koelkast voor je ze verwerkt.

Ingrediënten 

450 g tomaten, gepeld en in stukjes

1 gele paprika, 2/3 de in stukjes, 1/3 de apart houden

1 rode paprika, in stukjes

1 komkommer, geschild en in stukken

1 snede oud brood zonder korst, geweekt in water en uitgewrongen

4 groene uitjes, groen en wit apart

2 takjes groene selder

2 el witte of rode wijnazijn of balsamico

2 tenen knoflook, gehakt

½ tl cayennepeper

½ tl gemalen komijn

Kruidenzout en versgemalen zwarte peper

3 el olijfolie

Bereiding

Doe alle ingrediënten behalve 1/3 gele paprika en het groen van de uitjes in een blender. Terwijl de motor loopt, de olijfolie er met een dun straaltje aan toevoegen.

Snij de gele paprika en het groen van de uitjes in kleine stukjes garneer hiermee de soep als ze uitgeschept is. Andere garnering: in stukjes gehakte hazelnoot, enkele extra druppels olijfolie.

Tip: Ik vond geen gele paprika maar je kan deze perfect vervangen door een groen exemplaar.

Notenkoekjes

Dit recept komt uit een kookboek dat ik hier ook al eens besproken heb met name 'Vegetarisch genieten' van Miki Duerinckx & Kristin Leybaert.
Je kan de verhoudingen van de noten en het soort noot naar hartelust variëren als je in totaal maar ongeveer 250 g noten hebt.
Persoonlijk geef ik hier het liefst een plattekaas- of yoghurtkruidensausje bij omdat de koekjes op zich redelijk droog zijn. Ervaring leert dat de meeste mensen toch verhangen blijven aan wat saus.

Ingrediënten

100 g hazelnoten (probeer eens geroosterde, ze geven net dat beetje extra smaak)
100 g cashewnoten
50 g walnoten
1 ui
50 g wortel
75 g broodkruim of naar behoefte
2 eieren
sap van 1/2 citroen
1 kl marjolein of oregano
1 kl tijm
peper en zout

Bereiding

Maal de noten, pel en snipper de ui, rasp de wortel.
Vermeng alle ingrediënten behalve het broodkruim en de olie. Voeg er dan pas het broodkruim aan toe. De massa moet nog wat vochtig zijn zodat je platte koekjes ter grootte van kleine hamburgers kan maken. Laat het mengsel ongeveer een half uurtje staan voor je er koekjes van rolt. Ze blijven dan beter aan elkaar plakken. Als je ze daarna nog een halfuurtje in de koelkast zet voor het bakken, kunnen ze niet meer stuk.
Bak op een laag vuur ongeveer 8 min aan elke kant in wat olijfolie.

Tip: bij gebrek aan marjolein en tijm kan je deze kruiden ook vervangen door 2 kl provençaalse kruiden.